Jak odróżnić oryginalną kartę pamięci od podróbki?

Dawno, dawno temu grając w Chrono Cross’a spotkałem się z dość niecodzienną sytuacją. Otóż podczas próby zapisywania gry moja szara, 15 blokowa karta pamięci ukazała swoje drugie oblicze i to dosłownie. Wyglądało to mniej więcej tak jakby ta karta miała dodatkowe 15 bloków, które uaktywniały się jedynie po bardzo długiej rozgrywce. Było to ogromnym problemem, gdyż raz stan gry zapisywał się normalnie, a drugi raz w tej „ukrytej” przestrzeni. Karta wyglądała jak każda typowa karta pamięci do pierwszego PlayStation. Była szara, miała logo, napis, naklejkę i grawerowany nadruk. Po prostu oryginalny produkt Sony, który zaczął trochę „świrować”. Przynajmniej wtedy tak myślałem, bo teraz mam w tej kwestii zgoła odmienne zdanie.

Na początek proponuję małą zabawę. Proszę popatrzeć na poniższe zdjęcia kart pamięci do PlayStation, które znalazłem na różnego rodzaju aukcjach i swoim bacznym okiem ocenić, które z nich wyglądają na oryginalny produkt Sony?

Odpowiedź na to pytanie może okazać się dla niektórych zaskakująca, ale ani jedna z tych kart nie jest oryginalna. Jak widać nie ma reguły czy karta jest z pudełkiem, czy ma instrukcję, czy wydaje się nowa lub wręcz identyczna wyglądem z oryginałem. Wszystkie z nich to niestety podróbki. Mam nadzieję po lekturze tego poradnika każdy z Was będzie w stanie je odróżnić i już nikt nie da się nabrać sprzedawcom, który bardzo często wciskają je ludziom jako oryginalne produkty Sony.

Wbrew pozorom czasami nie jest wcale łatwo stwierdzić czy dana karta pamięci do PSX jest oryginalna czy nie. Zabawa trochę przypomina sprawdzanie gier do Game Boy pod kątem oryginalności. Oczywiście najłatwiej byłoby zajrzeć do środka takiej karty, ale co w przypadku gdy nie mamy jej w domu, a dopiero zamierzamy ją kupić? Wówczas pozostaje nam jedynie baczna analiza zdjęć z aukcji na których powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na następujące elementy:

1. Pudełko

Karta pamięci z oryginalnym pudełkiem to cel niejednego kolekcjonera. Kiedyś myślałem, że jeżeli karta posiada solidne pudełko, instrukcję i plastikowy pokrowiec to musi być oryginalna. Niestety w rzeczywistości nie daje to żadnej gwarancji. W internecie roi się od kart pamięci z wydawałoby się oryginalnymi pudełkami, które wbrew pozorom takie nie są. Jakość wykonania takich pudełek jest na tyle dobra, że nie brakuje osób które je kupują za stosunkowo wysoką cenę i myślą, że mają oryginalny produkt. Na szczęście nie są to idealne podróbki i baczne oko nie powinno mieć problemu by odróżnić kopię od oryginału, wystarczy tylko wiedzieć na co zwrócić szczególną uwagę, a mowa przede wszystkim o znakach towarowych związanych z PlayStation.

Tak się jakoś składa, że to właśnie po nich najłatwiej poznać z jaką kartą pamięci mamy do czynienia. Poniżej możemy zobaczyć porównanie frontów i tyłów opakowań kart pamięci. Z lewej znajdują się opakowania oryginalnych kart, a z prawej opakowanie podróbki. Jak widać w przypadku tego ostatniego wyraźnie zabrakło precyzji w wykonaniu logo PlayStation. Przejawia się to w tym, że na froncie logo PS posiada zupełnie inne kolory niż oryginał oraz nie posiada znaku TM. Tył opakowania został już lepiej wykonany, jednak i tu znajdziemy pewną nieścisłość w postaci nazwy „Play Station” pisanej rozdzielnie. To właśnie po tych elementach najłatwiej rozpoznać z jaką kartą pamięci mamy do czynienia.

2. Instrukcja

Inny element, który niejako łączy się z pudełkiem, a właściwie jej zawartością to instrukcja od karty pamięci. Jest to kolejny element, który warto starannie przejrzeć na fotografiach. Tak wygląda instrukcja od oryginalnej karty.

A tak wyglądają instrukcje, które bardzo często są dołączane do różnych nieoryginalnych kart pamięci do PSX.

Myślę różnicę widać od razu. Po pierwsze oryginalna instrukcja wygląda jak dobrej jakości wydruk, a nieoryginalna tak jakby była przemielona przez kserokopiarkę. W związku z tym traci ona znacznie na jakości co widać choćby po zaznaczonym logo oraz napisach, które na nieoryginalnej instrukcji są znacznie mniej wyraźne niż na oryginalnej. To kolejny element, któremu warto się przyjrzeć podczas zakupów.

3. Karta pamięci z zewnątrz

Oczywiście nie każda karta pamięci, którą będziemy chcieli kupić będzie miała pudełko. W większości przypadków będziemy skazani na „golasa”, którego oryginalność czasami może być nam trudno ocenić po samych zdjęciach. Wszystko zależy od tego jakiej jakości będzie to podróbka. O ile na poniższym zdjęciu nie powinno być problemu z wytypowaniem czarnej owcy, którą jest oczywiście środkowa karta.

O tyle właściwe rozpoznanie poniższych kart pamięci może nie być już takie łatwe, zwłaszcza że ich nadruk na froncie wygląda całkiem dobrze w porównaniu do środkowej karty powyżej. Obie oczywiście również są nieoryginalne.

W przypadku gdy przedni nadruk karty pamięci wydaje się na pierwszy rzut oka w porządku, warto z bliska przyjrzeć się temu co znajduje się z jej tyłu. Mamy tu trzy elementy, które powinny ułatwić nam rozpoznanie oryginalnej karty pamięci, a są nimi – dwie śrubki łączące przednią i tylną obudowę karty, grawerowane napisy na tabliczce znamionowej oraz naklejkę z dodatkowymi informacjami, zaznaczone dokładnie na poniższym zdjęciu.

Jeżeli chodzi o śrubki to nieoryginalna karta pamięci ma je zwykle trochę większe niż ta oryginalna. Ich główki wypełniają cały otwór, podczas gdy w oryginalnym produkcie wyraźnie widać, że dookoła pozostawiono jeszcze trochę miejsca. Czasami nieoryginalna karta pamięci może nie mieć śrubek w tym miejscu (co widać na drugim zdjęciu w środkowej sekcji tego działu) lub mieć je w zupełnie innym niż czarny kolorze. Tylko w jedynym przypadku w oryginalnych kartach montowano srebrne śrubki, ale o tym później.

Drugi element to miejsce z grawerowanymi napisami na tabliczce znamionowej, gdzie znajdziemy m.in. nazwę karty, jej oznaczenie SCPH oraz miejsce produkcji. Jak widać na zdjęciu powyżej są ona znacznie wyraźniejsze w przypadku nieoryginalnej karty (ta w środku), choć akurat ten element można skutecznie ocenić mając jakieś porównanie. Najbardziej czytelna, tak jak w przypadku choćby kartridży do Game Boy, jest widoczna na zdjęciu naklejka. W większości przypadków, w nieoryginalnych kartach, będzie ona słabej jakości oraz bardzo niechlujnie przyklejona co zresztą doskonale widać na powyższej fotografii. Rzetelna ocena tych wszystkich trzech elementów plus jakości nadruku na froncie, powinna nam dać jasną odpowiedź na to czy karta jest oryginalna czy nie. Co jednak w przypadku gdy wciąż nie jesteśmy pewni zakupu? Wówczas pozostaje nam zajrzeć do środka karty pamięci.

4. Wnętrze karty pamięci.

Tutaj raczej nie ma szans na pomyłkę, gdyż nieoryginalną kartę pamięci można od razu rozpoznać. Ułatwia to dość charakterystyczna budowa oryginalnej płyty PCB znajdującej się we wnętrzu obudowy karty pamięci, na której znajdują się różnego rodzaju chipy. Zwykle aby sprawdzić z jakim chipem mamy do czynienia wystarczy spojrzeć na tył karty pamięci i poszukać tam na tabliczce znamionowej jednej z trzech liter R, H, S.

Możliwe też, że w oznaczonym na zdjęciu powyżej miejscu nie znajdziemy żadnej litery (tak jak w przypadku pierwszej karty), wówczas oznacza to, że najprawdopodobniej mamy do czynienia z kartą pamięci której płytka PCB ma wielkość obudowy oraz została ona wyposażona w dwa chipy Atmel AT29LV010A oraz Motorola SC419510FU.

Jeżeli nasza karta posiada we wspomnianym miejscu literę S oznacza to, że w porównaniu do powyższej będzie miała znacznie krótszą płytkę PCB oraz jedynie jeden chip – Sony CXD8732AQ bądź SANYO LC96F8208A.

Jeżeli w tym miejscu znajdziemy literę R to we wnętrzu karty powinniśmy znaleźć również krótszą płytkę PCB, tym razem z chipem- Sony CXD8769M.

Wreszcie gdy w tym miejscu zobaczymy literę H to najprawdopodobniej w jej środku znajdziemy również krótszą płytkę PCB oraz chip Sony CXD8787M. Jest to też jedyna z klasycznych kart pamięci, która może posiadać srebrne, a nie czarne śrubki. Oczywiście możliwe, że w niektórych kartach spotkamy inne rodzaje chipów, ale te należą do tych najpopularniejszych.

Dlaczego ta klasyfikacja jest taka ważna? Ponieważ odstępstwa od niej będą zwykle oznaczały, że mamy do czynienia z podróbką karty pamięci, a tę dość łatwo rozpoznać po kilku elementach. Przede wszystkim po obecności baterii oraz czarnych „glutów” towarzyszących chipom, a więc układów scalonych naniesionych bezpośrednio na płytkę (PCB) i zalanych żywicą.

Obecność czarnych „glutów” daje nam zwykle 100% pewność, że mamy do czynienia z nieoryginalnymi kartami pamięci, co doskonale widać poniżej. Na pierwszym zdjęciu widzimy środek oryginalnych kart pamięci.

A na kolejnym już widzimy to co powinniśmy znaleźć we wnętrzu nieoryginalnej karty pamięci. Myślę, że różnice widać gołym okiem i nie trzeba się nad nimi dłużej rozwodzić. Dodam tylko, że przy rozkręcaniu kart pamięci należy uważać by nic nie uszkodzić przy ich otwieraniu. W tym przypadku nie trzeba nic szarpać siłowo, tylko najpierw spróbować wysunąć delikatnie front obudowy obudowy do góry, a następnie odczepić całość.

5. Transparentne karty pamięci

Do tej pory w poradniku skupiałem się głównie na klasycznych, szarych kartach pamięci do PlayStation, ale wszystko co opisałem w punktach 1-4 tyczy się również ich kolorowych, krystalicznych odpowiedników. Tutaj czasami kwestia odróżnienia oryginalnej karty od podróbki jest nawet dużo prostsza, gdyż większość tego typu kart jest transparentnych w związku z czym dość łatwo na zdjęciach zobaczyć co siedzi w ich środku. Przynajmniej wspomniane czarne „gluty” powinniśmy zauważyć od razu.

Oto przykład oryginalnych, krystalicznych kart pamięci, w różnych kolorach. Warto pamiętać, że czasami mogą one mieć różnego rozmiaru płytki PCB, przykładowo na całą długość obudowy karty i nie ma w tym nic nienormalnego.

Tutaj możecie natomiast zobaczyć zdjęcie nieoryginalnej, przeźroczystej karty pamięci w kolorze Emerald, na którym wyraźnie widać gorszej jakości nadruk i przede wszystkim przebijające się „gluty”.

W przypadku kolorowych kart pamięci, warto jedynie pamiętać, że zwykle znajdziemy je w plastikowym opakowaniu, które swego czasu wyparło to tekturowe i jest to rzecz normalna.

6. Karty pamięci dedykowane dla PS one

To chyba najczęściej oferowane na różnego rodzaju aukcjach karty pamięci, które sprzedaje się wraz z tekturowym opakowaniem. Pudełko wyglądem nawiązuje do tego od konsoli PS one. Podobnie z samą kartą, która zamiast logo klasycznego PlayStation, posiada logo PS one oraz kolor obudowy nawiązujący do najmniejszej rewizji pierwszego PlayStation.

Problem w tym, że Sony nigdy nie wypuściło na rynek kart pamięci z logo PS one, a wszystkie tego typu produkty, choćby jak dobrze zrobione to po prostu podróbki. Owszem logo PS one możemy znaleźć na samej konsoli oraz dołączanym do niej kontrolerze Dual Shock, ale wszystkie pozostałe akcesoria, nawet te kolorystycznie dopasowane do konsoli, jak Multi Tap, czy przede wszystkim karta pamięci posiadają klasyczne logo z pełną nazwą PlayStation, która prezentuje się następująco.

W porównaniu do oryginalnej, szarej karty pamięci, ta od PS one posiada oprócz kolorystyki również inne cechy szczególne, takie jak biaława naklejka oraz srebrne, a nie czarne, śruby.

Jak widać nie jest wcale trudno naciąć się na nieoryginalną kartę pamięci do PlayStation i z własnego doświadczenia na Strefie zauważyłem, że wiele osób kompletnie nie zdawało i nie zdaje sobie sprawy, że w swojej kolekcji posiadają oni nieoryginalne karty pamięci. Poradnik ten powstał właśnie po to, by uchronić Was przed zakupem tego typu produktów. Zauważyłem, że na ebayu masa osób kupuje te pseudo oryginalne karty pamięci do PlayStation, zwłaszcza te w wydaniu niby dostosowanym do PS one i to za dość astronomiczne kwoty, nie zdając sobie sprawy z tego, że to zwykłe podróbki. Mam nadzieję po lekturze tego poradnika już nikt nie da się w tej kwestii oszukać.