Pokaż swojego zwierzaka

[hankie]

Jak ktoś dzwoni domofonem to wyje jak husky (jeśli nie wiecie jak wyje husky, polecam wygooglać bo to jest coś niesamowitego),

Ciekawe ile ten sukces miał ojców - w sensie jakie ciekawe połączenie dało Twojego psa

Co do przygarnięcia ze schroniska to szacun. Nie każdy ma cierpliwość, poza tym niekótrym by się 'nie opłacało dawać kundla do behawiorysty'. Moja siostra miała psa ze schroniska, wyglądał jak collie ale z krótką sierścią, miał uraz do facetów i panicznie bał się miotły - wieć wiadomo o co chodzi. Miał ok 4 lat, ale skubany jak jeszcze mieszkałem z mamą nie mógł obok mnie stanąć w korytarzy, bo ze strachu kończył to atakiem. Dopiero po prawie 3 latach - wyzerował strach przede mną i dał sie np głaskac po brzuchu. W miedzyczasie niezliczoną ilość razy złapał mnie za kostkę, a raz pamiętam podarł mi pod kolanem pierwszy założone raz Levisy (tak to wspominam, bo rzadko kupuję sobie prawdziwe jeasny, a wtedy to juz jakaś część wypłaty była hehehe, siora spłacała). Ale fdakt - często mające kilka lat psy ze schroniska to nie jest łatwy temat. Ale jak to przełamiesz, to już potem najwierniejszy kompan.

[Rocho]

W AI dorobiles mu ten wyraz twarzy czy po prostu tak reaguje gdy jestes w poblizu? Ladny kot, ale nie kumam czemu tak grymasi.

Alf normalne ziewanie nie jest łatwo uchwycić ten moment.

[alf]

W AI dorobiles mu ten wyraz twarzy czy po prostu tak reaguje gdy jestes w poblizu? Ladny kot, ale nie kumam czemu tak grymasi.

Alf normalne ziewanie nie jest łatwo uchwycić ten moment.

Ok rozumiem no to fajnie trafiles aparatem w moment.

[Czarny Wilk]

Jak ktoś dzwoni domofonem to wyje jak husky (jeśli nie wiecie jak wyje husky, polecam wygooglać bo to jest coś niesamowitego),

Ciekawe ile ten sukces miał ojców - w sensie jakie ciekawe połączenie dało Twojego psa

Co do przygarnięcia ze schroniska to szacun. Nie każdy ma cierpliwość, poza tym niekótrym by się 'nie opłacało dawać kundla do behawiorysty'. Moja siostra miała psa ze schroniska, wyglądał jak collie ale z krótką sierścią, miał uraz do facetów i panicznie bał się miotły - wieć wiadomo o co chodzi. Miał ok 4 lat, ale skubany jak jeszcze mieszkałem z mamą nie mógł obok mnie stanąć w korytarzy, bo ze strachu kończył to atakiem. Dopiero po prawie 3 latach - wyzerował strach przede mną i dał sie np głaskac po brzuchu. W miedzyczasie niezliczoną ilość razy złapał mnie za kostkę, a raz pamiętam podarł mi pod kolanem pierwszy założone raz Levisy (tak to wspominam, bo rzadko kupuję sobie prawdziwe jeasny, a wtedy to juz jakaś część wypłaty była hehehe, siora spłacała). Ale fdakt - często mające kilka lat psy ze schroniska to nie jest łatwy temat. Ale jak to przełamiesz, to już potem najwierniejszy kompan.

No to brzmi bardzo podobnie do tego co przerabiałem z Figaro - na początku też mnie podgryzał ze strachu, co było o tyle problematyczne że się ulokował w przedpokoju i nie byłem w stanie się poruszać między pokojami nie mijając go ale na szczęście po kilku tygodniach się do mnie przyzwyczaił i już było potem łatwiej. Do obcych natomiast faktycznie potrzeba było kilku lat żeby się w miarę przyzwyczaił. A i tak bez kagańca z nim na spacer nie wyjdę, bo jeszcze czasem się trafia ktoś kto go wkurzy.