Segregacja kolekcji / Wszystko jak leci, czy wybrane ?

Zaczęty przez Yuki, Październik 23, 2017, 15:42

Poprzedni wątek - Następny wątek

Yuki

I tak przegladajac zbiory czy kolekcje niektorych ludzi w necie, naszla mnie pewna myśl na ciekawy temat. Dotyczy on pojęcia kolekcja i zbiór.

Macie jakąś selekcje gier, ktore pozostaja w waszej kolekcji ?
A może nie kolekcjonujecie, tylko tworzy sie u was zbior gier, ktore kupujecie do ogrania. A po ograniu lądują na półce, w celu dalej nie sprecyzowanym, bez wzgledu na to czy sie wam podobaly czy nie ?

A jeśli już kolekcjonujecie, to czym sie kierujecie, jest jakas segregacja wybranych gier do kolekcji, czy poprostu na regale ląduje wszystko co kupicie okazyjnie, bez wzgledu na tytuł ?

A może skrzętnie dobieracie pozycje na regał, i nie kladziecie wszystkiego jak leci, zwracajac uwage na konkretny tytul, w tym jego jezyk/stan/kompletność ?

Chętnie poznam wasz punkt widzenia :)

alf

Hey Yooki, a wiec...

Generalnie przygodę rozpocząłem od kupowania gratów i gier na PSX i PS2 gdy ich cena zmalała do takiego stopnia że było to dla mnie tanio. Kupowałem wtedy gry które już wczesniej ograłem tylko dlatego zeby miec ich oryginał bo był w korzystnej cenie.

Po czasie okazało się, że zaczyna mi brakować miejsca na półce. Spojrzałem wtedy, że sporo gier które posiadam na ps2 jest praktycznie bez wartości na rynku (Black, Max Payne, Gran Turismo 4) a ja i tak już je ograłem i do nich nie wracam (przynajmniej na razie).

Teraz stosuje inna zasade - kupuje gry których wartosc i na które popyt jest lub bedzie w przyszlosci na jakims poziomie - czyli przykladowo rozpoznawalne serie typu Crash Bandicoot, Silent Hill, Resident Evil, Banjo Kazooie, Mario, interesujące jRPG itp itd. Wiem, ze $$ który na to wydałem może do mnie kiedyś wrócić - w momencie kiedy zapragne sprzedac tego typu towar.

Druga zasada to kupować gry w które zamierzam zagrać w najbliższej przyszłości, a nie kupować by były. Tym sposobem, mimo że miałem możliwość kupna w fajnej cenie, to uniknąłem zakupu gry Daikatana na N64. Ludzie cenią sobie te gre bo jest tworzona przez twórców Dooma i wiąże się z jej developmentem długa i skomplikowana historia. Jednakże pod wzgledem walorów gameplayowych kompletnie mnie nie urzekła zatem darowałem sobie.

Lepiej bowiem (przynajmniej w mojej ocenie) uzbierac iles tam $$$ i kupic jeden ale pożądny (pod wzgledem gameplayu) tytuł aniżeli obłowić sie w kilkadziesiąt gier na ps2 po 10zl każda i nigdy w to nie zagrać.

Yuki

#2
Dobre podejscie. Gier masowych ktore kosztuja grosze nie ma co klasc na polce, bo jak najdzie chec posiadania (bo zagrac to mozesz z roma z neta), to zawsze znajdziesz takowy za przyslowiowego browara.

Co innego gry, ktore nie pojwiaja sie wcale, albo kosztuja tyle co wyjazd 3 osobowej rodziny na 3 tygodnie do egiptu. Tutaj takowej gry nie kupisz sobie już zawsze...i sie problem moze zrobic, jeśli zapragniesz ją posiadać. Wtedy sens takowej ma znaczenie na półce.

No bo chyba nikt nie układa browarów za piataka na pustych szafkach :P


PS:
1. Ja jedynie odstepstwo od powyzszych zasad w kwestii kompletnosci i selekcji mam do NES'a. Niewazne jaka by to gra nie byla, to na tym sprzecie kazda jest grywalna, nawet najprostszy SOCCER. Tutaj chce miec kazdą gre, bo w kazda moge zagrac bez wzgledu na czas.

2. Wystepuje jeszcze sentyment...ale takowy to mam tak naprawde do Final Fantasy chyba, będąc w pełni szczerym.

alf

Cytat: Yuki w Październik 23, 2017, 16:22
Ja jedynie odstepstwo od powyzszych zasad w kwestii kompletnosci i selekcji mam do NES'a. Niewazne jaka by to gra nie byla, to na tym sprzecie kazda jest grywalna, nawet najprostszy SOCCER. Tutaj chce miec kazdą gre, bo w kazda moge zagrac bez wzgledu na czas.

Wow, czyli NES dla Ciebie pod tym wzgledem przebija nawet SNESa ?

Aris

Za małolata nie stać rodziny było na konsole poza pegasusem :(. Od pewnego czasu postanowiłem sobie to odbić. Póki co skompletowałem większość platform a gry zbieram na luzie wpadnie coś ciekawego to super, jak co niedostępne to emuluje i jakoś się kręci. :) Budżet niewielki więc na spokojnie.

Yuki

Cytat: alf w Październik 23, 2017, 16:27
Wow, czyli NES dla Ciebie pod tym wzgledem przebija nawet SNESa ?

Tak, bo NES to oryginalny Pegasus. A pegasus mnie wychował na poczatku lat 90. Podobnie jak Automaty poza domem. Gralo sie we wszystko i to wszystko wtedy na Pegasusa i na Automatach bylo super :)

Aris

Cytat: Yuki w Październik 23, 2017, 16:22
Dobre podejscie. Gier masowych ktore kosztuja grosze nie ma co klasc na polce, bo jak najdzie chec posiadania (bo zagrac to mozesz z roma z neta), to zawsze znajdziesz takowy za przyslowiowego browara.
Kwestia pułapu startowego i budżetu. Mnie cieszą nawet gry za grosze z którymi kiedyś nie miałem styczności.

Yuki

#7
Cytat: Aris w Październik 23, 2017, 16:50
Kwestia pułapu startowego i budżetu. Mnie cieszą nawet gry za grosze z którymi kiedyś nie miałem styczności.

Radosc z gry to inna kwestia. Pytanie czy jak juz ograsz, to sens odkladac to dalej na polke (jesli warte browara i dostepne na kazdym kroku), czy moze wymienic sobie na cos innego do dalszego grania. Bo punkt wymiany gre zawsze jakos ci rozliczy na inna, i zaplacisz mniej za nową gre do ogrania :)

meres

W moim przypadku to z biegiem czasu staje się bardzo wybredny. Wszystkie moje gry muszą kompletne w stanie przynajmniej bardzo dobrym. Na początku kupowałem jak leci, po ostrej selekcji kilkadziesiąt tytułów wylądowało w pudle gdzie trzymam gry których chce się pozbyć.
Co do nowych platform często wolę kupić nową grę w folii nawet jak używka kosztuje połowę ceny. Lubię wiedzieć że jestem pierwszym który zdziera folie. A jak grę ogram to kładę na półke i tyle, nie bawie się w wymiany itp.

retron67

również podobnie do Meresa stawiam na jakość i ogólny stan,gdyby mi zależało na ilości,kupował bym setkami dżołploty,zajechanych gier z UK lub lombardziane wystawki (a można naprawde tanio,bo 300 gier na PS2 za 900zł,to nie drogo chyba...) wolę kupić upolowany łup w doskonałym stanie,zauważyłem też,że to chyba taki naturalny progress w zbieractwie tak "ogólnie"

hankie

Przy moim pierwszym retro olśnieniu kupowałem mało i często nawet rozważnie. Nie było mnie zbyt stać na jakieś w najmniejszym stopniu białe kruki, więc bardziej popularne tytuły dobierałem z pewną dozą myślenia hmmm 'utylitarnego'. Czy będę je kończył więcej niż raz, czy to tytuł ceniony, czy będzie stanowił chociaż nieco bardziej atrakcyjny element zbioru? Jeśli jednak tytuł nie trafił do mnie, nie chciałem w niego na siłę grać - od razu sprzedawałem. Raczej nie trzymałem kilku części danej gry z serii, zostawiałem tylko ostatnią. Czasem naprawdę sprzedawałem gry za małe pieniądze, po to by nie mieć totalnych cieniasów, czy gier na raz.

Retro banicja - po jej przyjściu wyprzedałem wszelkie elementy zbioru, których nie używałem - które  tylko 'były'. W pień - i niestety znów za grosze.

Po retro odkupieniu - zaczynałem znów jak w pierwszym okresie zbieractwa. Ale dzięki w zasadzie nowym poznanym terenom - jakby nie patrzeć StrefiePSX !! (muszę oddać też na pewno hołd Wiiplanet - R.I.P.) - i kontaktom zacząłem nabywać więcej pozycji za pieniążki dostępne nawet lekko pracującym cyganom. I to nie wcale wydając wiele więcej złociszy. Mogę dzięki temu nabyć bez ryzyka grę, którą kiedyś coś kojarzyłem - nie rujnując się - i nie mieć żalu, że będzie kapsztońcem.
Sprzedawać takie? NIE! Po co? Półki sie nie zarwią, a jak mam znowu sprzedawać po 4 gry w pakietach za 2 dyszki - nie chcę. Wyczyszczę płytkę i potem pudełko, nabłyszczę i sobie postoi. Jak będę musiał coś opylić to chociaż jako dodatkowa linia w sprzedaży będzie (lub do zestawu wleci). Ale nic na siłę. Za cenę niektórych pozycji można sobie 'pofolgować' - i kto wie - może odkryć magię średniaka po latach?

Trzyzet

Ja tam kupuję gry, które za małolata spiraciłem i te, w które zawsze chciałem zagrać. Troszkę pękato mam na półce CD, trzeba zakupić drugą :D