Zakupy konsolowe w latach 90 i zakup pierwszego PlayStation

[Mitsu]

.

[hankie]

Mój pierwszy Szarak nie był nowy. Ba, żaden z moich Szaraków nie był nigdy nówką. Jak kiedyś - pierwszym razem - w wątku powitalnym napisałem, mój pierwsze Szarak był nawet niekompletny Pamiętam to przez mgłę lekko, ale to był bodajże 1002 bez górnej obudowy - tak, bez górnej połowy korpusu i klapy, guzików. Osadzałem grę na tacce, i blokowałem mikroprzełącznik zapałką i grałem. Niepełnosprawny Szarak nie miał chipa, więc posiłkowałem się demkami, pożyczonymi grami etc. Ale miało dobry laser - bo pierwszą grą z komisu było Die Hard Trilogy, a nie było w zbyt świetnym stanie, ale działało bez zająknięcia.
Co do akcesoriów - to tylko Digital Pad i jakiś kabel scart (nie mam pojęcia czy z RGB). Potem dokupiłem zamiennik karty pamięci i DSa - ale strasznie toporne miał buttony Ale się grało! Takie moje były szalone Szarakowe zakupy w latach 90 Potem była druga konsola - super zadbany Szarak 7502 z Niemiec z chipem, ale zaraz potem stałem się PCciarzem (2002 r. - Optimus, który jest jeszcze częściowo ze mną obecny) do czasów PS2 slim.

Młody byłem, nie miałem zbyt rodziny za granicą, a moi rodzice jakoś nie dawali się namówić na nowego Szarego za 999 PLN Nawet potem jak spadł do 799-749 (koniec 97) to niezbyt miałem co wynegocjować. A na komunię dostałem rower (i to górala) - i pierwszego Pegaklona. Zawsze jednak moi rodzice stawiali na rowerowo/obozowe sprawy. Ale w sumie zamiast tego nauczyłem się troszkę sam kombinować, oszczędzać i grzebać w sprzętach. Pierwszy półnagi Szarak miał wymienioną tackę po jakimś czasie. A po 1,5 roku zaczął szwankować odczyt, podkręcało się laser i niestety zmarł. Drugi Szarak koło chyba 2008 r? został sprzedany na allegro (mam  jego zdjęcia).

[Don]

Kiedyś (okolice 98 roku myślę) zażyczyłem sobie Dual Shocka na urodziny od ojca (z racji rozwodu rodziców mieszkalismy już w oddalonych od siebie miastach). Pamiętam, że dałem mu nr telefonu do sklepu Ultima (istniejącego do dziś w Warszawie)  i on to zdalnie ogarnął jakoś (pewnie zrobił przelew, a pad przyszedł Pocztą Polską na mój adres domowy bezpośrednio ze sklepu). Nie wiem ile wtedy kurierzy kosztowali, ale chyba dosyć drogo i było to raczej zarezerwowane dla majętnych osób lub firm. Handel wysyłkowy odbywał się chyba w 99% za pomocą Poczty Polskiej.

Jako małolat opłacałem też prenumeratę dwóch czasopism (miesięcznika Gambler około roku 1996, a później miesięcznika Neo). Pamiętam, że redkacje drukowały wzór przekazu pocztowego, który wycinało się z magazynu, wypełniało się w urzędzie pocztowym, opłacało, a w następnym miesiącu przychodził na twój adres nowy numer miesięcznika.

PS: Z tą prenumeratą Neo wiąże się niezły "wałek", otóż wykupiłem roczną subskrypcję chyba w 6 numerze Neo, który okazał się ostatnim numerem prowadzonym przez ówczesnego red. naczelnego Gulasha. Pamiętam zdziwienie towarzyszące odpakowaniu pierwszego przesłanego Neo (nr 7)- "gdzie są moi ulubieni autorzy?". Poziom pisma spadł drastycznie, więc zostałem z roczną prenumeratą Neo, a już w kiosku co miesiąc kupowałem Neo Plus. To była moja ostatnia prenumerata w życiu

[Teoria]

U mnie historia była zupełnie inna - mieszkam w Krakowie, a dorastałem na Grzegórzkach w okolicy hali targowej. Jeszcze przed pojawieniem się pierwszych Playów, popularne były flippery, na których młodzież złotówka po złotówce przegrywałą fortuny w Tekkena etc.
Gdy pojawiły się pierwsze szaraki, to miejscowe dresy skumały biznes (nie mam pojęcia skąd mieli pieniądze, sam byłem może w drugiej klasie podstawówki) - otworzyli salon Playstation w którym można było grać na godziny, ceny już jednak nie pamiętam. Lokal mieścił się pod lodowiskiem. Biznes im nie wypalił, również byłem zbyt młody, by wnikać dlaczego -  w każdym razie sprzedawali przerobione Playstation w dość dobrych cenach i matka mi kupiła
Teraz kupuję jedynie poe currency na Plastation (bo Path of Exile i ROcket League to jedyne gry w jakie gram na PS)
Zdrówko